Media

Liefde op leeftijd / Volkskrant december 2009

Voor 60-70 Plussers vind je niet zomaar een nieuwe partner. Ze stellen geen hoge eisen, maar ze zijn kwetsbaar, is de ervaring van consulent Toiny Jansen.

Een 60-plusser die op zoek is naar een partner, daar komen andere dingen bij kijken dan bij  jongeren, zegt Toiny Jansen, bureaueigenaar van Relatiebureau 60 Plus. "Jongeren kun je bijvoorbeeld rustig met elkaar laten kennismaken als zij ver bij elkaar vandaan wonen. Maar bij 60 Plussers moet je daar niet aan beginnen. Daar kan 40 kilometer al te ver zijn. 

Het liefst zoeken senioren een partner uit hun regio en daar gaat qua bemiddeling de nodige tijd in zitten. Van hun vorige partner zijn ze een bepaald niveau van denken en gevoel gewend en het is prettig als hun nieuwe partner niet totaal anders is."

Vier jaar geleden begon Toiny Jansen, die al elf jaar in de relatiebemiddeling werkt, een speciaal relatiebureau voor 60-plussers. "Ik zag bij de groep ouderen tussen de 60 en 85 jaar veel eenzaamheid. Als ze hun partner verliezen vallen ze in een zwart gat. Door de weeks vermaken zij zich met bridgen, gymnastiek of een koffie uurtje in het buurthuis. Maar het weekend, daar zien ze als een berg tegenop. Ze willen het liefst een maatje waar ze gezellige activiteiten mee kunnen ondernemen, zoals een avondje uit eten, samen fietsen, dingen delen. Seksualiteit speelt wel een rol. Maar ze verlangen vooral naar aandacht, liefde of een knuffel!

Een kwart van de 'leden' van bureau 60+ is op latere leeftijd gescheiden, 75% is weduwe of weduwnaar. Ze hadden het liefst oud willen worden met hun partner, maar de dood haalde daar een streep door. Ze willen een leven samen zo snel mogelijk weer oppakken.

Ze vindt het een verademing om voor deze groep te bemiddelen. "Senioren hoeven zich niet meer zo op te blazen, ze zijn helemaal zichzelf. En ze tonen zich o zo dankbaar als ze het geluk weer vinden."

60-plussers zelf zijn meestal niet veeleisend in de zoektocht. Maar Toiny Jansen gaat heel precies te werk. "Ze zijn minder alert." Ze steekt eerst veel energie in de analyse van het karakter van haar klanten, en onderzoekt vervolgens hun voorkeuren en wensen en leef- en denkpatroon.

Het slagingspercentage van haar bureau bij 60-plussers is hoog: de meeste van hen slagen weer met een leuke vriend of vriendin. Veel senioren kiezen voor een latrelatie of vriendschap en sommige van hen gaan samenwonen.

Lies (75) en Wim (75) vonden elkaar via Relatiebureau 60 plus. Lies: "Met Wim was het meteen heel vertrouwd. In het eerste telefoongesprek zaten we een minuut lang aleen maar te lachen." Wim vertelt dat Lies niet meteen overstag ging. "Ik praatte de blaren op mijn tong. Het vogeltje komt niet zo maar naar binnen vliegen." Nu zijn ze alweer een tijdje samen. Ze kiezen bewust voor een latrelatie. Wim: "We zijn allebei baasspelers, hebben een leidinggevende functie gehad. dat gaat niet samen in een huwelijk." Ze zien elkaar van vrijdag to maandagochtend. Lies: "Ik ben twee keer blij: als Wim komt en als hij weer gaat. Ik wil onafhankelijk blijven en dat wil Wim ook."

Beiden hebben een lang huwelijk achter de rug. Lies: "Toen mijn man na 48 jaar huwelijk overleed, zei ik meteen: ik blijf niet als treurende weduwe achter. Ik ben anderhalf jaar alleen geweest en ik vond het vreselijk." Niet dat Lies achter de geraniums zit, ze is nog razend actief. "Ik zit in dire besturen en ben redactrice van een blad." Ze heeft kinderen, kleinkinderen en een heel vangnet aan vrienden. "Maar alleen eten en slapen, daar kon ik niet aan wennen."

Ze zocht een intelligente, lieve man, met wie ze kon praten. Wim: "Ons credo is 'never a dull moment', en haal uit het leven wat er in zit. En als je het oneens bent met elkaar, moet je niet gaan zitten bokken. Gewoon uitpraten en kleur bekennen."

Voordat hij Lies leerde kennen, was hij al bij andere relatiebemiddelingsbureaus geweest. "Sommige hebben alleen dollartekens in hun ogen. Er zit een hoop zwendel bij." Internetdaten was voor beiden geen optie. Lies: "Ik heb geen computer en dat wil ik het liefst zo houden." Ze vonden het prettig dat Toiny Jansen bij hun thuis kwam.

Uit: De Volkskrant, 15 december 2009